മക്ക, April 20,1964
അബ്രഹാം (അ) മുഹമ്മദ് (സ) തുടങ്ങി അനേകം പ്രവാചകന്മാരുടെയും നാടായ ഈ വിശുദ്ധ നഗരത്തിൽ പലവിധ വർണങ്ങളിലുള്ള ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം അനുഭവിച്ചത് പോലെയുള്ള യഥാർഥ സാഹോദര്യത്തിന്റെ അതിരു കവിഞ്ഞ ആവേശത്തിനും ആത്മാർഥമായ ആതിഥേയത്വത്തിനും ഞാനിന്നുവരെ സാക്ഷിയായിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയോളം പലവിധ വർണങ്ങളിലുമായി എന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ജനങ്ങളെക്കണ്ട് സന്തോഷത്താൽ ഞാൻ നിശബ്ദനാക്കപ്പെട്ടു.
വിശുദ്ധ നഗരമായ മക്ക സന്ദർശിക്കാൻ എനിക്ക് സൗഭാഗ്യം ലഭിച്ചു. മുഹമ്മദ് എന്ന് പേരുള്ള യുവ മുത്വവ്വിഫിന്റെ കൂടെ കഅബയെ ഏഴ് തവണ ഞാൻ പ്രദക്ഷിണം വെച്ചു. സംസം കിണറിൽ നിന്ന് ദാഹം തീർത്തു. സഫ മർവ കുന്നിൻചെരുവുകൾക്കിയിൽ ഏഴ് തവണ ഓടി. പുരാതന നഗരമായ മിനയിൽ വെച്ച് പ്രാർഥനാ നിരതനായി. അറഫയിൽ വെച്ചും പ്രാർഥിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ പല ദിക്കുകളിൽ നിന്നായി പതിനായിരക്കണക്കിന് തീർഥാടകർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. നീലക്കണ്ണുള്ള വെളുത്തവർ മുതൽ തൊലി കറുത്ത ആഫ്രിക്കക്കാരടക്കം പല വർണങ്ങളിലുമുള്ളവർ. ഐക്യത്തിന്റെയും സാഹോദര്യത്തിന്റെയും ആവേശത്തോടെ ഞങ്ങളനുഷ്ടിച്ചിരുന്നത് ഒരേ ആചാരങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു. വെളുത്തവർക്കും കറുത്തവർക്കും ഇടയിൽ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാനിടയില്ല എന്ന് എന്റെ അമേരിക്കൻ അനുഭവം എന്നെ പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളായിരുന്നു ഇതെല്ലാം. അമേരിക്ക ഇസ്ലാമിനെ മനസിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം ഈ ഒരൊറ്റ മതം മാത്രമാണതിന്റെ സാമൂഹികതയിൽ നിന്ന് വംശീയതയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തത്. മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലൂടെയുള്ള എന്റെ യാത്രകളിലുടനീളം അമേരിക്കയിൽ വെളുത്തവരായി പരിഗണക്കപ്പെടുന്നവരെ ഞാൻ കണ്ടുമുട്ടി. ഞാൻ അവരുമായി സംവദിച്ചു, ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ, ഇസ്ലാമെന്ന മതം വെളുത്തവനെന്ന ഭാവം അവരുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്നും പിഴുതുമാറ്റിയിരുന്നു. വിവിധ വർണങ്ങളിലുള്ളവർ ഒന്നിച്ച അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവരുടെ നിഷ്കളങ്കവും ആത്മാർഥവുമായ സാഹോദര്യ ബന്ധം ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഞാനീ പറയുന്നതെല്ലാം കേട്ട് ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടേക്കാം. പക്ഷെ, ഈയൊരു തീർഥാടനത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടതും അനുഭവിച്ചതുമെല്ലാം മുമ്പ് കൈകൊണ്ട ചിന്തകൾ പലതും പുനരാലോചിക്കാനും, മുമ്പുള്ള എന്റെ കണക്കു കൂട്ടലുകളെ എടുത്തെറിയാനും എന്നെ നിർബന്ധിതനാക്കുന്നുണ്ട്. ഇതത്ര ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ കാര്യമൊന്നുമല്ല. എന്റെ എല്ലാ ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ഞാനെപ്പോഴും യാഥാർഥ്യങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനാണ്. അങ്ങനെ പുതിയ അറിവുകൾ നേടി പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ യഥാർഥ ജീവിതത്തെ പുൽകാനും സന്നദ്ധനായിരുന്നു. എപ്പോഴും ഒരു തുറന്ന മനസായിരുന്നു എന്റേത്. സത്യത്തിനുള്ള ബൗദ്ധികമായ അന്വേഷണത്തിനുതകുന്ന സുതാര്യതക്ക് അത് അനിവാര്യമായിരുന്നു. മുസ്ലിം ലോകത്തുള്ള കഴിഞ്ഞ പതിനൊന്ന് ദിവസവും അവർക്കൊപ്പം ഒരേ ദൈവത്തിൽ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അവർക്കൊപ്പം ഒരേ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഒരേ ക്ലാസിൽ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഒരേ കട്ടിലിൽ കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവരിൽ ചിലരുടെ കണ്ണ് കടും നീല നിറത്തിലായിരുന്നു. അവരുടെ മുടിക്ക് മഞ്ഞ കലർന്ന നിറമായിരുന്നു. എല്ലാത്തിനേക്കാളും അവരുടെ തൊലി വെളുപ്പിന്റെ പാരമ്യതയിലായിരുന്നു. നൈജീരിയയിലെയും സുഡാനിലെയും ഗാനയിലെയും ബ്ലാക്ക് ആഫ്രിക്കൻ മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ ഞാനനുഭവിച്ച അതേ ആത്മാർഥതയായിരുന്നു ഇതേ ലോകത്ത് വെളുത്ത മുസ്ലിംകളുടെ സമ്പർക്കങ്ങളിലും എനിക്കനുഭവപ്പെട്ടത്.
യഥാർഥത്തിൽ ഞങ്ങളൊന്നായിരുന്നു, കാരണം ഒരേ ദൈവത്തിലുള്ള അവരുടെ വിശ്വാസം അവരുടെ ചിന്തകളിൽനിന്നും സ്വഭാവ പെരുമാറ്റങ്ങളിൽ നിന്നും ഭാവമാറ്റങ്ങളിൽ നിന്നും വെളുപ്പെന്ന സമസ്യയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്തിരുന്നു. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് വൈറ്റ് അമേരിക്കൻസ് ഏക ദൈവത്ത്വത്തെ സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ മനുഷ്യന്റെ ഏകത്ത്വമെന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ അവർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനാകും എന്നാണ്. അത് വർണ വ്യത്യാസത്തിന്റെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരെ അക്രമിക്കുന്നതിൽ നിന്നും, ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നതിൽ നിന്നും അവരെ തടയുകയും ചെയ്യും. മാറാവ്യാധിയായ ക്യാൻസർ, പോലെ പ്ലാഗ് കണക്കെ വർദ്ധിക്കുന്ന വംശീയതയോടൊപ്പം ഇത്തരം വിനാശകരമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഉചിതമായ പരിഹാരമുൾക്കൊള്ളാൻ ക്രിസ്ത്യൻസെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന വൈറ്റ് അമേരിക്കക്കാരന്റെ ഹൃദയത്തെ ഇത് പര്യാപ്തമാക്കും. വംശീയത ജർമനിക്കുമേൽ കൊണ്ട് വന്ന ഇതേ നാശം അവരാൽ അവരെത്തന്നെ നശിപ്പിച്ച് കളയുകയായിരുന്നു. അത്തരമൊരു ആസന്നമായ ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയെ രക്ഷിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ ഇതിന്ന് സാധിച്ചെന്ന് വരാം.
അമേരിക്കയിൽ കറുത്തവനും വെളുത്തവനുമിടയിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നതിലേക്കുള്ള ആത്മീയമായ ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച്ച നേടിയെടുക്കാൻ വിശുദ്ധമായ ഈ നഗരത്തിലെ ഓരോ മണിക്കൂറിലും എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു. വംശീയമായ അപരിചിതത്വത്തന്റെ പേരിൽ ഒരു അമേരിക്കൻ നീഗ്രോയെ ഒരിക്കലും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പാടില്ല. നാനൂറ് കൊല്ലമായി അമേരിക്കൻ വെള്ളക്കാരന്റെ ബോധപൂർവമായ വംശീയതക്കെതിരെ അവൻ നിരന്തരം പോരടിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. കടുത്ത വംശീയത അമേരിക്കയെ ആത്മഹത്യയുടെ വഴിയിലേക്കാണ് നയിക്കുക. ബ്ലാക്ക് അമേരിക്കക്കാരോട് കൂടെയുള്ള എന്റെ അനുഭവം മനസ്സിലാക്കിത്തരുന്നത് കോളേജുകളിലും, യൂനിവേഴ്സിറ്റികളിലുമുള്ള യുവ തലമുറയിലെ വെളുത്തവർ ചുവരെഴുത്തുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയും അവരിൽ അധികപേരും സത്യത്തിന്റെ ആത്മീയ പാതയിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യും എന്നാണ്. വംശീയത അനിവാര്യമാക്കുന്ന ദുരന്തത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അമേരിക്കക്ക് ഇത് മാത്രമാണ് വഴി.
ഞാനൊരിക്കലും ഇത്രയധികം ആദരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എനിക്കൊരിക്കലും സമൂഹത്തിൽ ഇത്രയും എളിയവനായി അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഒരു അമേരിക്കൻ നീഗ്രോക്ക് ഇത്തരം ആശീർവാദങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത് ആർക്കാണ് വിശ്വസിക്കാനാവുക? കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അമേരിക്കയിൽ വെളുത്ത വർഗക്കാരാണെന്ന് വിളിക്കപ്പെടാവുന്ന യു.എൻ നയതന്ത്രജ്ഞരിൽ പെട്ട ഒരാൾ എനിക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹോട്ടൽ മുറി നൽകി. അദ്ദേഹമൊരു അംബാസഡറും രാജാക്കന്മാരുമായി നല്ല ബന്ധം പുലർത്തുന്ന ആളുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വഴി ഈ വിശുദ്ധ നഗരത്തിന്റെ ഫൈസൽ രാജകുമാരൻ ജിദ്ദയിലെ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞു. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചയ്ക്ക് ഫൈസൽ രാജകുമാരന്റെ മകൻ പിതാവിന്റെ ആഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ അവരുടെ സ്റ്റേറ്റ് ഗസ്റ്റാണെന്ന് എന്നെ അറിയിച്ചു. അവിടുത്തെ പ്രോട്ടോകോൾ ഡെപ്യൂട്ടി ചീഫ് എന്നെ ഹജ്ജ് കോർട്ടിൽ ഹാജരാക്കി. അവിടന്ന് ശൈഖ് മുഹമ്മദ് ഹാർകോൺ മക്ക സന്ദർശിക്കാൻ എനിക്ക് അനുവാദം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫും ഒപ്പും ചേർത്ത ഇസ്ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ട് പുസ്തകം എനിക്ക് തന്ന് അമേരിക്കയിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രബോധകനായി നീ മാറട്ടെയെന്ന് പ്രാർഥിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ വിശുദ്ധ നഗരത്തിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്തോളം സഞ്ചരിക്കാനുതകുന്ന ഒരു കാറും ഡ്രൈവറും ഗൈഡും അവർ എനിക്കായി ഒരുക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ സന്ദർശിച്ച ഓരോ നഗരങ്ങളിലും ഗവർമെന്റ് എനിക്ക് ശീതീകരിച്ച കോർട്ടേഴ്സുകളും അതോടൊപ്പം പരിചാരകരേയും തന്നു. അമേരിക്കയിൽ രാജാക്കന്മാർക്ക് മാത്രം നൽകപ്പെടുന്ന ഈ ആദരവിന്നും ബഹുമാനത്തിന്നും അർഹനാകുമെന്ന് എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഈ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ പരമാധികാരിയായ അല്ലാഹുവിന് സർവ സ്തുതിയും
സ്നേഹപൂർവം അൽ ഹാജ്ജ് മാലിക് ശഹബാസ് (മാൽകം എക്സ്)

Featured Image: Getty Image
വിവർത്തനം: Ahsan Pullur


Comments are closed.